Kobzarskyj zapowit

Pry dorozi u dołyni
Na starij mohyli,
Sydyt starec proswitłenyj,
Sywynoju wmytyj.
Sydyt starec biłoczubyj
Ta j na kobzi hraje,
I do kożnoho w dorozi
Słowo promowljaje.
A te słowo nasza wolja,
Mużnistju powyta,
Do usich chto maje wucha,
Ti wusta widkryti.
Sydyt starec pry dorozi,
Do wsich promowljaje,
Joho pisnja zapowitna
Ta j spowiszczaje:

Chtos pryjde na moje misce,
Chtos pryjde na moje misce,
Chto pryjde, toj i ospiwaje
Sławu Ukrajiny!

Widkryj dołonju na zustricz bratu,
Z pidnjatym duchom jdy na kata,
W bojach hartujetsja swidomist,
A pered Bohom czest i sowist.

Starec sydyt na mohyli,
Win sumnyj spiwacze,
Ne pytaj mene diwczyno
Czoho kobza płacze.
Może z toho wona płacze,
Szczo nemaje duchu
Dokryczatys, dohukatys
Do kożnoho wucha.
Koły b słuchały uważno,
A ne homoniły,
Bilsze łasky by zrobyły
Dlja Wkrajiny mylij,
U dołyni sydyt starec,
Dumy promowljaje,
Joho pisnja zapowitna
Ta j spowiszczaje:

My pryjdemo na te misce,
My pryjdemo na te misce,
My pryjdemo ospiwaty
Sławu Ukrajiny!

Widkryj dołonju na zustricz bratu,
Z pidnjatym duchom jdy na kata,
W bojach hartujetsja swidomist,
A pered Bohom czest i sowist.