Mertwi mriji

Pryspiw:
Moje serce widkryte, ne błahaju załyszys
Bo wono ne dlja tebe, jdy i ne powernys
Naszi mriji pomerły, ty jich pochorony
Ja sobi jich załyszaju, ty swojim żyttjam żywy

Dywywsja tobi w oczi i dumaw ce ljubow
Mih tobi kazaty ja ce znow i znow
Zarady tebe tilky żyty ja chotiw
Ta jak ne namahawsja swit dlja tebe ne zminyw
Usi rożewi mriji rozpałys na oczach
Załyszywsja łysz bil, win u naszych sercjach
Z kochannjam na rukach het wid mene ty jdy
U nowomu żytti szczastja swoje znajdy

Pryspiw

Je liky wid horja ta my dwi krapli morja
More sliz i poczuttiw, im’ja jakomu dolja
Ja sumuju za toboju ta nawiszczo, czomu?
Czomu ne możu powernuty znowu mriju ja swoju?
Jakszczo je liky wid coho, daj jich meni
Ja wże ne choczu kochannja, ja załyszus w tini
Ta ni, moji dni ci pusti załysz sobi, ne probaczu tobi
Zabud pro mynułe, coho bilsze ne bude
Zabud poczuttja, bo wony wże promynuły
Mene zabud nazawżdy i załysz mene samoho
Ja ne proszu niczoho, choczu odnoho
Ty ne powertajsja, swoji slozy ne łyj
Ja buwaju ahresywnyj, tak ja buwaju złyj
Posłuchaj wostannje i probacz mene za wse
Chocza ja wże nikoły ne probaczu tebe

Pryspiw