Oj, mamo, ne można

– Oj, mamo, ne można iz neljubom żyt,
Oj tjażko, oj ważko z nym recz howoryt.
Oj łuczsze ja budu swij wik diwuwaty,
Oj łuczsze ja budu swij wik diwuwaty.

– Oj, donju-hołubko, jaka ja stara,
Mjenje u mohyłu ljahaty pora.
Jak oczi zakroju, szczo bude z toboju?
Ostanesja, donju, nawik syrotoju.

– Oj, mamo-hołubko, ne płacz, ne rydaj,
Hotow rusznyczoczky, chustky wyszywaj.
Nechaj ja z neljubom wse szczastja zatraczu –
Ty budesz weseła, odna ja zapłaczu.

Oj tam, kraj dorohy krest Bożyj stojit,
Tam rano i pizno matusja kryczyt:
– Oj, Boże, mij Boże, szczo ja narobyła?
Swoju ridnu doczku zi swita zhubyła.