Większa czcionka | Mniejsza czcionka
A nu-nu-nu, kotaryku, ta zahoń wiwci w koszaryku.
Nechaj wiwci ne błudjat i Kirjuszu ne budjat.
Bo Kirjusza małeseńkyj, a win spatky radeseńkyj.
Boh daw, spało b, ne płakało, Boh daw, rosło b, ne boliło
I serdeńko ne skorbiło.
A-a, a-a, a-a, a-a, a-a, a...
Oj, ljuli, ljuli, ljuli, nałetiły huli.
Stały dumat szcze j hadat, czym Kirjuszu huduwat.
Czy kaszkoju ta mołoczkom, czy jabłuczkom ta medoczkom.
A wy, huli, ne hudit, spyt Kirjusza, ne budit.
Bo Kirjusza maneseńkyj, a win spaty radeseńkyj.
A-a, a-a, a-a, a-a, a-a, a...
A nu-nu-nu, kotu, ne liz na kołodu, bo rozb’jesz hołowku.
Bude hołowka bolit, neczym bude zawertit.
Odna buła suknenoczka, ta j tu chłopci wkrały,
Na kukły porwały, kukoł narobyły, na wikna posadyły.