Chot by skorjej weczir

Chot by skorjej weczir
Ta j soneczko zajszło.
A może, moje serce
Ta j do mene pryjszło.

Chot by ne do mene –
Do mojeji chaty.
Postuczy-ka w wikonce,
Szczob ne czuła maty.

Jak maty poczuje –
Skaże, szczo noczuje.
A jak batko uznaje –
Skaże, szczo huljaje.

Spała ja, ne spała –
Treba ustawaty.
Oj treba ustawaty,
Myłoho prowoża(ty).

Myłoho prowożała –
Prawdońku pytała:
– Oj czy ty mene ljubysz,
Czy z mene smijeszsja?

– Oj skażu ja j, myła,
Szo ja tebe ljublju,
Oj szo ja tebe ljublju,
A swatat ne budu.