Ta j siw Sus Chrystos do nas weczerjaty

Ta j siw Sus Chrystos do nas weczerjaty.

Pryspiw:
Szczedryj weczir, dobryj weczir,
Dobrym ljudjam na zdoro(w’ja).

Ta pryjszła do joho ta j Bożaja maty.
– Oj sidaj, maty, do nas weczerjaty.
– Oj spasybo, synku, za tu weczerynku.
Oj podaj, synku, ta rajskije kljuczi.
Ta poodmykaty wsi raji ta pekły.
Ta j powypuskaty wsi prawedni duszi.
A odnoju duszu ta j ne wypuskaty.
A otaja dusza mnoha sohreszyła.
Wona batka, matjer ta j nałajała.
– A ja ż ne łajała – tilky podumała.