Za Kubannju ohoń horyt

Za Kubannju ohoń horyt, a w Kazanskij dymno.
Poszły naszi kozaczeńky, czut znamena wydno.

Wony jedut i rydajut, nazad pohljadajut.
– Ostałysja naszi żony, żony mołodyje.

Ostałysja naszi żony, żony mołodyje.
Naszi żony mołodyje, a ditky małyje.

Pomer, pomer, pomer kozaczeńko na czużoj krajini.
Jewo nesut, konja wedut – koń hołowu kłone.

– Zarży, zarży, zarży, moj konoczek, podaj hołosoczek,
Szczob słychała moja maty, sydjuczy u chati.

Za Kubannju ohoń horyt, a w Kazanskij dymno.
Poszły naszi kozaczeńky, czut znamena wydno.