Wyjut witry po Kubani

Wyjut witry po Kubani, wyjut, zawywajut,
Czorni chmary w kuczu honjat, hore nawywajut.

Smutni zory połychnuły po ridnomu kraju,
Stan kozaczyj roztrawyły, jak orłynu staju.

Brat pidnjawsja proty brata, syny – proty batka.
Poruszena, rozmetana sława nasza, bratko.

Po Sybiru j za kordonom stonut kozaczeńky,
W ridnych chatach i stanycjach prawjat woriżeńky.

Mały zemlju, mały dolju, ta wse ce propało.
Zli worohy zahubyły, ta j woli ne stało.