Ridne misto

U sołodkych rosach ranok prokydajetsja,
I krasa, i wełycz – ce moja zemlja.
Ja ż u ridne misto zawżdy powertajusja
Tut moje korinnja i dusza moja. (2)

Pryspiw:
Zwidusil nesu ja ljubow,
W ridnyj kraj, u misto moje.
Zwidusil wertajusja znow,
Łysz tudy, de wse dlja sercja dorohe
Zapłetu w rankowu rosu
Wsju ljubow, szczo płekała zawżdy
Wse tepło u dołonjach nesu
J na kryłach pospiszaju sjudy.

Wułyci striczajut z tysjaczi dorih,
Topołynym cwitom steljatsja pid nohy.
Ja ne zabuwaju ridnyj swij porih,
Bo łysze sjudy wedut usi dorohy. (2)

Pryspiw