Ja tobi podaruju

Doczekałas ty nedili
Druziw wsich zibrała w hosti
Majesz bezlicz podarunkiw
Czujesz bezlicz harnych tostiw
Bude weseło j spekotno
Twojim hostjam u kimnati
Szczo ż daruju ja sohodni
Wsi czomus zachoczut znaty

Pryspiw:
Ja daruju tobi sebe
Tak jak je, zi wsima hrichamy
Do ostanku wes twij, kochana
Baczat zori usi z nebes
I sohodni, i zawżdy znaj
Ty – ce sonce, szczo zawżdy hrije
Ty spokusa moja i mrija
I nadija moja odna

I zakinczytsja huljanka
Wsi pidut do domu hosti
Czas uże ide do ranku
Ja twoju rozstelju postil
Ty wtomyłas, ważka niczka
Ta ne dam ja tobi spaty
Podarunok – ja, os striczka
W czomu narodyła maty

Pryspiw

I chaj stukajut susidy
W nas nema nikoho wdoma
I nam prawdu dity nide
Jak spynytys newidomo
Jakszczo czesno ja ne znaju
Wzahali spynjatys naszczo?
Ty ż tak harno rozhortajesz
Podarunok swij najkraszczyj

Pryspiw