Hajda za żurawłem

W rukach synycja, każut u narodi,
Ce kraszcze, niż u nebi żurawel.
Otak i treba żyt,
Odnu swoju złowyt,
Trymaty tycheseńko radit.
Ta czas pryjde, i cja małeńka ptycja
Dlja tebe stane nudnym tjaharem.
Toż, druże, ne wahajsja,
Pusty swoju synycju na wolju
I hajda za żurawłem!

Szurupom doskonałoji systemy
Bez prawa szczos zminyty wse żyttja.
Chiba szczo borotba za chudobyni prawa,
Charczi i komfortabelnist jarma.
Borhamy szczedro pownytsja skarbnycja,
I szczo ż tobi wtraczaty, krim probłem.
Toż, druże, ne wahajsja,
Pusty swoju synycju na wolju
I hajda za żurawłem!

A twoja kar’jera wyperła za chmary.
Kudy wże dali. De meża bażań?
Dywys, u tebe je dżakuzi i bide,
Parkan, fontan i wse ce zołote.
Czomu ż tobi spokijno ne sydytsja
W majetku, szczo harniszyj za Edem?
Ja znaju w czomu sprawa.
Pusty swoju synycju na wolju
I hajda za żurawłem!

Frehaty flibustjeriw, pilihrymiw
Rozsochnutsja na berezi nudhy.
To ż poky dmut witry
U naprjamku mety,
Witryła pidnimaj!
Szturwał kruty!
Sydity i czekaty ne hodytsja,
Bo tak nikoły szczastja ne znajdem.
Proszczajmosja z bałastom,
Pusty swoju synycju na wolju
I hajda za żurawłem!