Transliteracja
Menu
Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Ja rodyłsja w horode, pod swet zwezdi,
W dewjanostie hoda, tam, hde bednost y hroza,
Tam, hde smertju prawjat dety, tam, hde ljudy umyrały,
Ych rezały nożamy, y prosto zabiwały.
Wremena menjałys, menja sudba weła wpered,
Mne tak kazałos, czto эto bił perepłet.
Ja ne znał czto dełat, ubehał wsehda,
Łybo dykaja yhra, ostanowyła wnow menja.
No hod spustja, ja wse naczeł ponymat,
Czto ne budet w żyzny tak, kak chotełos mne tohda.
Prosto nado biło mne, porańsze wstat s kołen,
Y ydty po dorożke, эtych hrjaznich peremen.
No ja dalsze mecztał, a żyzny dumat prodołżał,
Mne chotełos bit wełykym, y ne bit zabitim.
No teper ja s wamy, ob odnom proszu,
Pomnyte menja, ne zabiwajte nykohda.
Menja zowut, Łył Duk, ja naczynał sprosta,
Nauczyłsja derżat, ja w ruke stwoła.
Ne ubywał nykohda, prosto mest sweła,
Możet, znaju czto wibyrał, эtot put dlja sebja.
Możet biło tjażeło, ja ne choteł sdawatsja,
Prosto s każdim dnem, ja naczynał tohda bojatsja.
Uchodył wsehda, no nadeżda żyła,
Uczyła ne dawatsja y wsehda podnymatsja.
Wse mosti tohda razbył, no o błyzkych ne zabył,
Ne żałeju ny o czem, ja menjałsja s każdim dnem.
Skwoz stradańja y peczały, ja wyżu perewał,
S każdoj nowoj strokoj, ja wse czaszcze wzdichał.
Wed pojmyte wi menja, ja ne takoj kak wse,
Y projdut wremena, ja dokażu эto wsem.
A poka na perekrestke sudeb, padaet zwezda,
Ja wam howorju, wi ne zabudete menja.
