Ja powernus

Steżynu szczastja kożen sam sobi buduje,
Ce sprawdi tak, ja duże choczu, szczob ty znaw,
Sama sebe dawno kartaju i żałkuju,
Szczo ne prostyła, a ty proszczennja błahaw.

Zi sniw omanływych pora uże prosnutys,
Ty, jak i ja, u switi szczastja ne znajszow,
Tomu do tebe choczu znowu powernutys,
I woskresyty namy wtraczenu ljubow.

Pryspiw:
Ja powernus istoriji na dywo,
Zorja nadij zasjaje nazawżdy,
Ja powernus, bo znaju szczo możływo
Nam powernuty wtraczeni roky. (wes kupłet – 2)

Ja powertatymus, koły wołodar noczi
Wże zasiwatyme weczirni nebesa,
U twoji sny tak nesmiływo j neochocze
Wwijdut sjużety iz mynułoho żyttja.

Ty pryhadajesz sto prydumanych istorij,
U nych w toj czas najiwno wiryła czomus,
Use, prostyła, dorikannjam każu hodi,
Cijeji myti ja do tebe powernus!

Pryspiw