Większa czcionka | Mniejsza czcionka
I nibyto pulsuje w skronjach znow...
Ty znajesz, szczo nichto ne kraszczyj.
I słowo, szczo prydumały na "Ł",
Napewne ce buw znak i deń najwyszczyj.
Nichto wże ne kazaw, jak treba...
I nawit tym, chto może szczos robyty,
Ne ważko perejty z potreby tycho,
Szczomyti chocz kohos ljubyty.
Pryspiw:
I znow maljuju twij obraz,
Pyszu swij czornyj łyst tobi.
Ty ne poczujesz mij hołos...
Ja skoro wże pidu.
Neważko zrozumity, czoho choczesz,
Składnisze znajty tych, chto b tak wważaw.
Ałe jakszczo ta kwitka wyrosła w newoli,
To kraszcze b jij ne zaważaw.
Pryspiw