L.y.n.ch

Ty trymajesz za horło mene, nu i szczo?!
Twoji oczi zapałeni dywljatsja w dno...
Chto ty? Szczob znaty, jak nas zwut,
Twoji nohy ne znajut kudy wony jdut.

Ty maljujesz na steli znaky buttja,
W twojich sejfach łeżat beznewynni tiła.
Szczos błahajesz u boha i nawit żyttja...
Ty ne wartyj niczoho, nu chiba szczo twoje im’ja.

Ne stohny – tebe nichto ne czuje.
Tut zaraz ty powynen buty.
I nawit wsi ikony ne zihrijut,
Jakszczo ne znajesz, chto na nych i jak jich zwut.

L.y.n.ch

I tak harno, szczo ty pitnijesz,
Koły baczysz złamani żyttja.
Napewno, sam ne rozumijesz,
Szczo to mohły złamatys ty czy ja.

Ne stohny – tebe nichto ne czuje.
Tut zaraz ty powynen buty.
I nawit wsi ikony ne zihrijut,
Jakszczo ne znajesz, chto na nych i jak jich zwut.

L.y.n.ch

Ty powna dehradacija z Homory,
Twoji wusta na pam’jatajut smak...
Ałe niczoho, ty ne chworyj,
Odnak nichto i zwut tebe nijak.