Wicznyj rewoljucioner

Wicznyj rewoljucioner –
Duch, szczo tiło rwe do boju,
Rwe za postup, szczastja j wolju, –
Win żywe, win szcze ne wmer.
Ni popiwskiji tortury,
Ni tjuremni carski mury,
Ani wijska musztrowani,
W hrib joho szcze ne zweły.

Win ne wmer, win szcze żywe!
Chocz wid tysjacz lit rodywsja,
Ta aż wczora rozpowywsja
I o własnij syli jde.
I prostujetsja, micnije,
I spiszyt tudy, de dnije;
Słowom sylnym, mow truboju,
Miljony zwe z soboju!

Hołos ducha czuty skriz:
Po kurnych chatach mużyckych,
Po werstatach remisnyckych,
Po miscjach nedoli j sliz.
I de tilky win rozdastsja,
Szczeznut slozy, sum neszczastja,
Syła rodytsja j zawzjattja
Ne rydat, a dobuwaty.

Win ne wmer, win szcze żywe!
Chocz wid tysjacz lit rodywsja,
Ta aż wczora rozpowywsja
I o własnij syli jde.
I prostujetsja, micnije,
I spiszyt tudy, de dnije;
Słowom sylnym, mow truboju,
Miljony zwe z soboju!