Misto

Bezduszne tiło a w ńomu smutok i brechnja
Wono bez sumniwu wbywa
I zabuwa, i zabuwa
Joho szcze mistom nazywa
Moja dusza wwes czas błuka
Sama sebe u prostorach szuka
Ne spyt i szczo noczi turbuje mene
A w mojij hołowi postijna wijna
Bez ljubowi ta woli – ce dnyna moja
Ja szczo noczi ne splju, bo baczu tebe

A dumky, jak bdżoły, żywut w meni
I ljubow tymczasowa pomyraje des na dni
Na dni sirych wułyc de czas bezkarnych dniw,
Ałe ja żywu...
Daj meni kryła, daj meni adresu de wolja żywe
Daj meni nadiju, chaj ljubow mene ne myne

I kożna myt w meni hrymyt
Ta krowoteczu sumu ne spynyt
W meni bołyt, w meni bołyt
I prahnu ja kajdany rozczepyt
Ahresija, ruch i kryk bidy
Mene nasztowchujut zawżdy
znykaty w sirych stinach nory
I tut jak zawżdy ja znyka
I mriji czas moji wbywa
Łjubow dlja wsich tilky słowa
Nezrozumili słowa i falszywi ziznannja
Newidome dlja wsich twoje isnuwannja

(Reczytatyw)
Isterija w misti jak zawżdy, ne szczyrist, asfalt, neonowi wohni,
Kazyno, hroszi, powiji, bomżi,
Wse szczo ja baczu ne zdajetsja meni,
Ne znajoma atmosfera, matjuky na stinach,
Bezporadna ljudyna, bezporadna krajina,
Kryminał, nowyny, popsa
A chtos i dosi dumaje szczo ce wolja