Manyt

Tam, de dawno ne jdut doszczi,
De siryj ptach dawno litaw,
Tam misjac z witrom rozmowljaw,
I tycho bawljaczys,
I ja pidu tudy,
Możływo tam znajdu, –
Swit mrij swojich
Ta swoju zorju.

Ja wpaw w trawu i w zori wdywljajus,
I dotorknutys do nych namahajus,
Mriju pro nych i niczoho ne znaju,
Skilky żyttiw łetit?!
Ałe ja w mrijach litaju!..

Manyt, manyt, manyt mene.

Ja wpaw w trawu i w zori wdywljajus,
I dotorknutys do nych namahajus,
Mriju pro nych i niczoho ne znaju,
Skilky żyttiw łetit?!