Kudy my jdemo...

Wse poczałosja z niczoho i zakinczytsja niczym
Chto zawżdy buw rabom, toj załyszytsja nikym
Chto zabuw swoju mowu, toj prokynetsja nimym
Chto ne znaje pro dobro, toj zawżdy bude złym
Cej swit hotuje pomstu dlja newynnych ljudej
Wony ne baczat slozy z mamynych oczej
Wony jdut na wijnu, pidpysujuczy zradu
Dajut czuże żyttja – w zamin berut władu
Swit ne stojit, win ide krok za krokom
Nese nowe zło sylniszym potokom
Represiji, wijny, henocydy, hołokosty
Rasowi neriwnosti, terakty i pomsty
Kożen deń nowi chworoby i neznajdeni liky
Kożen deń chtos nowyj wkoroczuje wiku
A zło ne spyt, bida ne chodyt sama
Wony moljatsja pro te, szczob buła tretja wijna

Kudy my jdemo stilky lit? Podywys, jak hyne swit
Pryjde czas dlja żyttja, zasmijetsja wsja zemlja

Włada switu w odnych rukach
Kartyna prawdy widkryta w odnych oczach
Z’jawyłosja zapytannja – jaka cina ljudyny?
Koły dity wmyrajut wid zwyczajnoji wakcyny
Poky wony b’jutsja za prawljacze krisło
Chtos za sołomynku trymajetsja micno
Dlja czoho jim hroszi? Wony znyknut bezslidno
Kapitały rostut, ljudy wmyrajut wid snidu
De anheły naszi? Newże zabuły pro nas?
Brat wbywaje brata w comu switi obraz
Ide wijna za naftu, zadumajtes na myt
Chtos za korysnu kopałynu u hrobi łeżyt
Chto ne znaje pro dobro, toj zawżdy bude złym
Chto zabuw swoju mowu, toj prokynetsja nimym
Chto zawżdy buw rabom, toj załyszytsja nikym
Wse poczałosja z niczoho i zakinczytsja niczym

Kudy my jdemo stilky lit? Podywys, jak hyne swit
Pryjde czas dlja żyttja, zasmijetsja wsja zemlja

Swit wpade nam do nih
Roztane wohoń, zapałytsja lid
Zabudemo pro bil, wstanemo z rujin
Pryjde nowe żyttja dlja kożnoji z krajin
Diznajemos, jak wid żyttja radity
Ne poczujemo nikoły, jak płaczut naszi dity

Wse poczałosja z niczoho i zakinczytsja niczym
Pryjde czas dlja żyttja, zasmijetsja wsja zemlja