Marumba

U stani wymknenych nadowho kłem
Ja chodżu mani-, money-, maniwcem.
Bez osobływych nerwiw, bo je czas,
Wizmu nam dwa kwytky na Honduras.
Banduru z domu tilky ne zabud,
Szczob ne czipljaws na łycho chto-nebud.
Twij łabandżos szałenyj, jak ekstaz,
Szczo aż swerbyt wsich pidijty do nas.

Pryspiw:
Pokaży meni sonce,
Ja wstanowlju limity
Znow usi neznajomci
Chodjat, nacze tranzyty.
Widczepy swoji kryła,
Ja odjahnu pidbory.
Puszczu bulbaszku z myła –
Ce na znak nepokory.

Marumba, Marumba...

Sohodni zahubywsja twij kwytok...
Mabut, ce wykłycze u tebe szok.
Twoji barwysti sztani – też sjurpryz:
Uczora jich na zło tarhan pohryz.

Pryspiw