Ad panjadzełka da panjadzełka

Ad panjadzełka da panjadzełka drobni dożdż idze,
Sabrałasja bedna basota di harэłku p’e.

– P’em mi harэłku, p’em mi wisznёўku, budzem pic wino,
A chto prijdze, z nas nasmjaecca – budzem bic taho.

Wos stait dzjadzka, dzjadzka bahati, nasmjachaecca:
– Skul ża, skul ża bedna basota napiwaecca?

– Oj ża ti dzjadzka, dzjadzka bahati, ti nja smejsja z nas,
Wazmi ў ruku czarku harэłki – wipej ti za nas.

– Rad bi ja wipic, rad bi ja zesc, rad bi zakusit,
Ёsc u mjane sto rubłёў hroszaj – szkoda razmjanic.

Azdin za ruczku, druhi za nożku, trэci – ў karak b’e:
– Ne chadzi ż ti, dzjadzka bahati, dze basota p’e.

Drobna-drabnica, drobna-drabnica, drobni dożdż idze,
Sabrałasja bedna basota, di j harэłku p’e.