Ja ne rozumiju

Pryspiw:
Ja ne rozumiju szczo buwaje z tymy, chto ne nikoły ne baczyt
I ljudy dywljatsja na ce terpljacze
Moji oczi perepowneni żalju i porożneczi
Sumno szczo, sonce swityt na wsi ci reczi

1.
I skilky rokiw szcze stojatymut na rozdoriżżi
Barwysti duszi zachłynajutsja u pidniżżi
Teneta oszukanstwa maljujut jim iljuziji
Szczo wse nawpaky, wse harazd, ljubi druzi
Jak i de znajty słowa spokoju, chto nareszti znaje
Posered smittja prawdu widszukaje
Hodyna za hodynoju, korotkyj czas spływaje
I szcze odyn pasport coho momentu znykaje
Wże sohodni ljudske żyttja niczoho ne warte
Tilky odne pytannja: szczo bude zawtra?
Czy zmożem podołaty swij krytycznyj stan
Odna mołytwa u wsich ljudej na wustach
Bahato krokiw po kołu łamajut meżi wsi
Załyszajut tiń mynułoho, samotnist na duszi
Bez turboty pro majbutnje swoho buttja
Tak ne zrozumiwszy kajattja

Pryspiw (2)

2.
Systema – pes, psy choczut wojuwaty
Ne hraj u karty, brate, szułera zawżdy na warti
Ty musysz bytysja za prawo i trymatys prawył
Tut czorno-bili barwy, u żytti stałewi nrawy
Ne wedys na łochotron – kydały za toboju
Obderut tebe u domu, bro, ty ne hraj w heroja
Ne liz u piramidu, ne dosjahnesz tam werszyny
Istorija Bazilio, Alisy j Buratino
Naszi rajony zabuwajut te, szczo buło wczora
Ałe w pam’jati istoriji – ty słuchaj, szczo howorjat
Żyttja na szyji tros – jak ne nabudesz doswid
Dywys na czużi pomyłky i ne powtorjuj prosto
Je podija – budut swidky, bereżysja naslidkiw
Buwaje, szczo neridko – druzi w spynu z zasidky
Dwiczi perewirjaj – porada, szczob buty na riwnych
Spoczatku widstupy, potim chody wże, ałe wirno

Pryspiw (2)

3.
Ja ne rozumiju, koły ljudy dywljatsja nawkoło
I pytajut mene jakym mołytysja ikonam?
Koły ljudy obyrajut tych, chto jich obikraw
A potim każut: jakby ja ż znaw, jakby znaw
Ja ne rozumiju jak, czomu tak stałos
Moji druzi spljat, wony zi snu wże ne stanut
I poza zonoju wsi ti, chto buw, jak brat
Żyttja ce hra, tak żyttja ce dorosła hra

Pryspiw (4)