Większa czcionka | Mniejsza czcionka
De strimka woda riky, de iz polja dmut witry,
Naszi pradidy-didy na Dnistri des młyn zweły.
Buduwały dlja syniw, szczob kraj chlibom bahatiw,
Ta ne znały, szczo wiky tut zapaljat swit wesny!
Pryspiw:
Na Dnistri młyn, na rici!
Ob’jednaje doli wsi!
Chto pobaczeń tut nemaje
Szczastja u żytti ne znaje!
Jak kołys z zerna muku,
Tak teper ljubow swjatu!
Iz ciłunkiw i kochannja
Tworyt zweczora do rannja!
W kożnim zakutku młyna – serce pradida j dusza!
Jichnja pracja, ruky j smich zaberut iz doli hrich!
Swit pobaczeń u młyni – ce kochannja noczi j dni!
Zmełe wsi słowa sumni na Dnistri młyn, na rici!
Pryspiw