Ty isnujesz

Ty isnujesz, czy prosto żywesz?
Ne zbahnuty napewne nikomu.
Jak prymara po switu idesz,
Niby dołeju zhubłenyj woron.
Ty isnujesz, czy prosto żywesz?
Ja tobi stawlju ci zapytannja.
Straszno wtratyty nażytyj czas,
Straszno wtratyty nasze kochannja.

Pryspiw:
Ne huby, ne łamaj,
I ne znyszczuj swoji bażannja!
Ne wtikaj, ne kydaj,
Ne schowatys tobi wid pytannja!
Zabery swoji sny,
Ja ne choczu jich baczyty znowu!
Ałe wiczno żywy,
Znaj widdaty ja kryła hotowa!

Ty isnujesz, czy prosto żywesz?
Ty bojiszsja u kohos spytaty.
I chowajeszsja w obrij nebes,
Nacze woron po switu litaty.
Ty isnujesz, czy prosto żywesz?
Ne zbahnuty napewne nikomu.
Jak prymara błukajesz u snach,
Niby switom zhubłenyj woron.
My isnujem czy prosto żywem?!
My hanjajem budennist po kołu.
My zabuły pro słowo ljubow,
Ne zhadajem napewne nikoły.
Ty ne wirysz u moji słowa,
Ty bażajesz spoczyty wid wsoho.
Ta w dumkach załyszyłys słowa,
Pro jaki ne zabudesz nikoły.

Pryspiw