Tilky ljubow

Ty podywys, jak wesna syńooka,
Niżno hołubyt sady zołoti.
Cwit jabłunewyj wid moho porohu,
Soncem spowytyj, do neba łetyt.
I rozływajetsja pisnja dowkoła
Tychym i radisnym dzwonom wesny,
Duszu sołodkym napownjujut bołem
W kosach mojich peljustky zapaszni.

Pryspiw:
Tilky ljubow!
Kariji oczi diwoczi.
Tilky ljubow –
Perszi ciłunky wesny.
Tilky ljubow –
Spiw sołowejka szczonoczi.
Tilky ljubow
Radist daruje meni!

Ty ne żurys, szczo zakinczytsja lito
J osiń zażurływa pryjde kołys,
I obłetjat dawnim spomynom kwity
J osiń rozpłaczetsja, ta ne żurys!
Ja za toboju pidu na kraj switu
J serce twoje wid żurby zbereżu,
Ja namaljuju i sonce, i kwity,
I pro kochannja tobi rozkażu!

Pryspiw

Tilky ljubow – (3)
Spiw sołowejka szczonoczi.
Tilky ljubow
Radist daruje meni! (ost 2 rjadky – 2)