Ne żurys

I znowu doszcz chołodnyj llje,
I chmary w nebi syni-syni,
I nacze doszcz żyttja twoje,
I ty sumujesz szczochwyłyny.
A des zakwitczana wesna
Tebe dawno uże czekaje,
Skaży, czomu wes czas odna
Ty znowu pid doszczem błukajesz?

Pryspiw:
Znajesz, ne żurys,
Prosto posmichnys
I twoja żurba
Widłetyt kudys.
I ljubow twoja
Nacze teczija,
Mow czereszni cwit
W serci zabrynyt!

A ty ne wirysz, szczo ljubow
I dosi wołodije switom,
Czomu ż u snach swojich
Ty mrijesz tak jiji zustrity.
A des zakwitczana wesna
Tebe dawno uże czekaje,
Skaży, czomu wes czas odna
Ty znowu pid doszczem błukajesz?

Pryspiw (2)