Dywo-diwczynka

A u naszomu u kłasi
Dywo-dywyna –
Wranci diwczynku noweńku
Mama pryweła
I zamowkły wsi odrazu
W kłasi chłopczyky,
Dywuwałys na połycjach
Stomłeni knyżky.

Pryspiw:
A u neji oczi syni
I kyrpatyj nis,
Pidijdu i zapytaju –
Jak was zwaty, mis?
Ja widdam jij ljalku Barbi,
Nowoho słona –
Wse dlja toho, szczob smijałas
Weseło wona. (ost 2 rjadky – 2)

A wona smijetsja,
Nacze prominec jasnyj,
I wid posmiszky tijeji
Radisno meni.
Mow metełyky zlitajut
Hołubi striczky,
Zawmyrajut na połycjach
Radisni knyżky.

Pryspiw (3)