Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Znowu neba prosiń, zołoto zemli,
Widlitajut w osiń husy na zori.
I hojdajut sumno kryłamy meni,
Budu jich teper czekaty do wesny.
Pryspiw:
Wesnoju jabłuni zacwitut
Zasjaje soneczko tam i tut,
Twoji peczali usi mynut,
Nemow torisznij snih.
Ty posmichnysja i zrozumij,
Wesna daruje krajinu mrij,
De zori rosamy upadut
Do nih...
Osiń, beznadija, smutku teczija,
Ta mene zihrije posmiszka twoja.
Podaruj mereżku kolorowych sniw,
Budu łehsze doczekatys do wesny.
Pryspiw (3)