Apteka

Czy tobi ne nabrydło spiwaty pro nenawyst, ljubow?
Pro sercja rozbyti w krow i pro szczastja, jake znow
Pomyłyłos u czasi, prostori i uwijszło
W żyttja czuże, wlizło u czuże wikno?

Wże skinczyłys hroszi, wmerła nadija
Na mojich rukach, zapiznyłasja szwydka.
O, jak ja tebe kochaw, ałe ty ne widczuwała
Hłybyny mojich sliw, toż prosto zabud,
Chwylja nakryła nas usich.

Pryspiw:
Use, szczo nam potribno je w apteci,
Meni zdajetsja ja zakochawsja znow.
Use, szczo nam potribno je w apteci,
I serce b’jetsja, czy ce ljubow?
Łjubow...

Wira wrażena smertju nadiji zastrełyłas wnoczi,
Ja załyszywsja ni z czym, ja błahaju, ne mowczy!
Bo moje żyttja wże zdajetsja i ty swidok coho,
Napownjuj chot szczos sensom, poky ja jdu na dno.

Pryspiw