A w nedilju duże rano witerec powiwaje

A w nedilju duże rano witerec powiwaje,
Tam mołodyj kozaczeńko żytamy wtikaje.

Win wtikaje, win prjamuje w newełyczku chatu,
A w tij chati win distane herojsku zapłatu.

Za mołodym kozaczeńkom u pohoni hnały,
Mołodoho kozaczeńka aż na strych zahnały.

Obstupyły ljachy chatu, stały sja radyty,
Szczob z mołodym kozaczeńkom chatu zapałyty.

Horyt chata, horyt chata i wohoń metetsja,
A mołodyj kozaczeńko z worohamy b’jetsja.

Oj zbyw win komendanta, zabyw komisara,
Rozłetiłas po Wkrajini Pukałowa sława.

Jak wże chata dohoriła, stała pryhasaty,
Wzjały hakom za łyczeńko, wytjahnuły z chaty.

Jak wony ho wytjahnuły zasmahłeni ruky,
Położyły na trawycju: "Majesz, zbuju, muky!".

Wzjały joho za ruczeńky, w awto położyły,
Dały jomu dwa zaszczyky: "Win szcze bude żyty".

Dały jomu dwa zaszczyky, serce pidtrymaty,
Bo szcze budut w Bereżanach protokoł składaty.

Jak wkładały do maszyny, win machnuw rukoju,
Poproszczawsja z Ukrajinow, z neńkoju staroju:

"Proszczaj, ridna Ukrajino, proszczaj, ridna neńko,
Muszu nyni pomyraty za tebe, serdeńko.

Ja borowsja iz ljachamy, doky buło syły,
Doky mene w czużij chati żywcem ne spałyły".

Szyrokoju dorohoju awta zahudiły,
Wzjały tiło kozackeje, ne znaty, de diły.

A jak pryjszła ta sumnaja zwistka,
Szczo Łopatynskyj w boju wpaw,

Sumom zanesłas Ukrajina,
A Łwiw i Kyjiw zarydaw.

A tam dałeko za kordonom
Sydyt Bandera pry stoli...

Win dumu dumaje ważkuju,
Czy Łopatynskyj wże w kraji?

Czy wże zbyrajutsja sotnjamy,
Połkamy wilni kozaky,

Czy hostrjat nożi, jak z Bohdanom,
Nowi Gonty j Zaliznjaky?

Zlitajut kruky na Wkrajinu –
Moskwy hołodniji wowky,

Na nych, mow burja, wylitajut
Banderowi wirni orły.