Misjac żowteń

Misjac żowteń – ce wże osiń,
Sumni mriji swit wkrywajut,
A serdeńko w diwczynońky
Szepcze "ljublju" i "kochaju".

Miż sumnymy derewamy
I chatyna sumna stała.
Nema cwitiw, nema rożi,
Nema jiji, bo ziw’jała.

Ne sumuj, diwczyno myła,
Ne sumuj, moja kochana,
Czas wże błyzko – my zijdemos,
Krajina zmete tyrana.

Ne sumuj za tymy dnjamy,
Szczo proweły my z toboju.
Ne ljakajsja ty niczoho.
Ja w Awszwici też z toboju.

Szcze zaswityt misjaczeńko,
Jak swityw kołys nad namy,
Swojim sjajwom oswityw nas,
Sercja naszi ob’jednałys.

I ta zirońka jasneńka,
Wona tobi pryhadaje,
Chto buw myłyj czornobrywyj,
Koho wirno win kochaje.

Zaszczebecze sołowejko
W werbołozach nad rikoju,
Na Wkrajini, w ridnim kraju,
Tam piznałys my z toboju.

Ne sumuj, diwczyno myła,
Ne sumuj, moja kochana,
Czas wże błyzko – my zijdemos,
Wkrajina zmete tyrana.