Za murom odcwiły kasztany

– Czy czujesz, Jurku? – "Czuju, druże"...
– Buwały łepski huljanky...
Meni szcze dwadcjat zym w’jaznycznych
Otak dzwenitymut dzwinky.

Za murom odcwiły kasztany,
I wilnyj witer zaljubky
Do mene w keliju zanosyt
Ostanni bili peljustky.

Spaływsja j wytliw junyj łypeń,
I serpeń wyhoriw do tła,
I lito babyne snujetsja
Tenditnym prjadywom sribła.

Wże krylmy osiń maje, łyne
I wże – des zołoti haji,
I wże janczannja żurawłyne
Ob hraty wdaryło moji.

Nad mistom – nicz i szum, i homin,
Iz snihom biła zametil,
I wże sankowymy dzwinkamy
Donosyt mołodist zwidtil.

Jak zwiri prostir, my ljubyły
Błakyti dałeczi j sady,
I chyżu wolju, j wowczi chody
W ljutni trywożni chołody.

I nyni nam – jak zwiram w klitci,
I chid rozmirjanyj u ład.
Czotyry kroky, wse czotyry –
Tudy j nazad, tudy j nazad.

Kołys, jak budni serce zdawljat,
I zradyt wolju druh i brat,
Ja, znaju, budu banuwaty
Za dnjamy, szczo w płetinni grat.

Za noczamy suworych kelij,
Nałytych pomerkamy wszczert,
De jdut junacki roky druzjam,
De usmichom striczajut smert.

Dywljusja, druzi, aż wże snytsja
J, zdajetsja, radisno meni,
Bo, może, j wam koły pryjdetsja
Poczut z-za grat oci pisni.