Sydiw ja dni, liczyw i noczi

Sydiw ja dni, liczyw i noczi,
Wkrajiny dołeńku piznaw.
Sebe widdaw ja dlja Wkrajiny,
Za se w kajdany ja popaw.

Ja ris z dwoma towaryszamy,
Szczo jich zamuczyły katy,
A mene ljachy zasudyły
Nawik do temnoji tjurmy.

Sydżu na kam’janij ja ławci,
Zalizni łancjuhy brynjat.
Ne baczu switła, łysz wysoko
Stalni wikoncja tam błyszczat.

Zasjajut sonjaczniji łuczi
Na czornu kam’janu stinu,
Ja kłyczu: "Zijdy, misjac jasnyj,
Skaży pro Wkrajinu moju".

Wże druhyj rik ja jiji ne baczu,
Nichto ne skaże nic meni,
Ja sam sydżu, za neji płaczu,
Tuljus pry kam’janij stini.

Zhadaju, szepczu ja słowamy:
"Wkrajino – ljuba ty moja,
Za tebe ne straszna mohyła,
Ani dosmertnaja tjurma".