Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Jak Łopatynskyj z-za kordonu
U ridnyj kraj, u Łwiw wertaw,
Win nis nadiju pro powstannja,
Todi czekistam w ruky wpaw.
Jich wiw Wasylkiw – znaw dorohu,
I perszyj win w boju upaw.
Szumiły sosny i dibrowy,
A skorostrił torochkotaw.
Jich okrużyły na uzlissi.
Moskal kryczaw: "Bandora, zdajs!"
I win stysnuw w ruci mawzera,
Medwid hranatu rozrjadżaw.
I wpała Zenja kraj dorohy
Iz krykom: "Sława! Ne zdawajs!"
I wpaw Medwid, a Łopatynskyj
Na Łwiw, na Łwiw wse probyraws.
Czekistam u widpowid – hranaty,
A sam zalih za jamu-riw...
Czekisty wbyti, win rwonuwsja
U dalszu put na Łwiw, na Łwiw.
Win jszow try dni j try dowhi noczi,
Krow załywała ti slidy.
I merzły ruky, slipły oczi,
A nohy widmowljałys jty.
Skorisze, druże, pospiszajsja!
Z pisnjamy tam na tebe żdut...
A ty znemożenyj ostawsja,
Szczob chocz ti rany zawynut.
Treba zawynuty ti rany,
Szczob ne znaczyła krow slidy...
Ta obskoczyły wowkamy
I hradom kuli ponesłys.
Schodyło sonce za horamy,
Szalije burja switowa...
Try dni, try noczi wid kordonu...
Tam Łopatynskyj z ran wmyra.