Wse promajnuło

Dywljus zadumływo w wikno
Ne nacze hist otoj ne prochanyj
Idut zakochani w kino
Ja takoż buw kołys zakochanyj
Jak łampa hasne, dywnyj deń
I switjat zori w nicz
Znow chtos komus swojich piseń
Spiwaje wicz-na-wicz.

Pryspiw:
Nicz załyszajetsja zakochanym
A deń dlja wsich, a deń dlja wsich
Zwyczajno żal, szczo ne wernuty
Oczej usmichnenych twojich
Ja dosi zhaduju toj weczir
I tu czariwnu tepłu nicz
Puchnastu szal na twojich płeczach
I my z toboju wicz-na-wicz.

Wse promajnuło, wse projszło
Toho, szczo buło ne wernuty nam
Żyttja odwiczne dżereło
Czyjis wże sprahli znowu p’jut usta
A ja witaju deń nowyj
Wesnu, czy perszyj snih
I promiń soncja zołotyj
Szczo łastytsja do nih.

Pryspiw