Na zachid sonce wże schyłyłos

Na zachid sonce wże schyłyłos,
Łjahajut tini na polja,
Wid czoho, serce, zasmutyłos,
Czoho ż wy, slozy, na oczach?

Czoho sumujesz za wesnoju,
Szczo wże ne czuty sołow’ja?
Czy, może, żuryszsja za toju,
Jaku ljublju i dosi ja?

Hljań: jasnyj misjac, switli zori
Żartujut z nebom u wodi.
Wse spyt: polja, lisy i hory,
A czom że snu nema meni?..

Posłuchaj, serce, ne żurysja!
W ljubow nizaszczo ne wdawajs,
Zhadaj ty perszu, schamenysja,
Nechaj huka – ne ozowys.