Buła wesna

Buła wesna kruhom i w serci
Pora, jak choczetsja ljubyt,
Chyłyłos nebo nad zemłeju,
Kochałas z zełennju błakyt.

P’janiły kwity wid kochannja,
Zitchały pownymy hrudmy.
Ptaszky kochałys i spiwały,
Spiwały i p’janiły my.

Nedawno my kochałys, ljuba,
Buła pałka j żahucza ty,
Ałe kłyknuła mene insza
I ty skazała: "Szczo ż? Idy!"

My poproszczałys, rozijszłysja...
"Wkrajino, ja do tebe jdu –
Tobi żyttja moje i syła,
Tebe zdobudu czy wpadu!"

Buła wijna – kruhom zmahałys,
Pora – jak choczetsja tak żyt,
Zdryhałos nebo iz zemłeju,
Horiła zełeń i błakyt.

Katy p’janiły, ljutuwały,
My ż: "Sława!" – pownymy hrudmy,
I były woroha j spiwały...
Wpywałys borotboju my.