Większa czcionka | Mniejsza czcionka
U wełykomu misti, z łaberyntamy wułyc,
Tam de wikna weczirni niby zori z pitmy.
Dwi zahubłeni doli, prykro tak rozmynułys,
Chocz chotiły zustritys, chocz na zustricz iszły.
Pryspiw:
Dwi doli, dwi doli, – ce mało j bahato,
Dwi doli, dwi doli, – zwuczyt bez kincja.
Tebe widnajdu, szczob na spilnim bahatti
Razom widihrit zachołoli sercja.
U wełykomu misti, rozmynutysja prosto,
Miż bajdużych ljudej i krykływych rozmow,
Tilky znowu czekannja tak rozczułeno prosyt,
Szczob tebe, szczob tebe ja szukaw i znajszow.
Pryspiw