Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Prowodżała raz diwczynońka
Swoho myłoho w UPA –
Konja wede, zbroju nese,
W ruci chustka wyszyta.
Szowkom chustka mereżenaja,
Szczob starostiw pow’jazat:
"Wizmy jiji, mij sokołe,
Budesz mene spomynat.
Na postoju, czy u boju
Druziw swojich bereży!
Hory, łuhy ta oseli
Wid worohiw zachysty!"
Ukrajino, ridna neńko,
Tobi wirno prysjahnem,
Szczo za wolju, kraszczu dolju
W bij zawzjatyj my pidem.