Tam, za lisom

Tam, za lisom sonce zasijało,
Zełeniła tam trawa.
Nasza sotnja w pochid wyruszała –
Łisom nesłasja łuna.

Poperedu sotnyk nasz mandruje,
Jak toj oreł stepowyj,
A nad namy syńo-żowtyj prapor
Nasz powstanskyj bojowyj.

A diwczyna z chaty wychodyła,
Slozy kapały na hrud:
"Bud, mij myłyj, żywyj ta zdorowyj!
Powertajsja, ne zabud!"

"Ne zabudu ja tebe, kochana,
Poky w switi żyt budu.
Tu chustynku, szczo ty daruwała,
Pid sercem nosyt budu".

Chto z dorohy nam ne chocze staty,
Tomu hore i bida.
Temnyj lis – ce nasza ridna chata,
Strawa nasza – chlib, woda.

Je w nas krisy, tanky i harmaty,
Skorostriły hurkotjat.
Hej wychodte ti, szczo okupantiw
Nenawydjat, ne chotjat!