De ż taja sława

De ż taja sława, sława krywawa,
De ż tiji strilci, sławni kozaky?
Wse ljachy zabrały, wse porujnuwały,
A my narod – nużdenni żebraky.

Jaki ż pohani polski ułany:
Były po sełach newynnych seljan,
Kopały nohamy, były nahajamy –
Kołys, kołys pidete wy za Sjan.

Ty zrujnuwaw nas, ty spljundruwaw nas,
De buły szkoły – tam zakław tjurmy,
Naszymy kistkamy hatyw hrebli. Ta my
Newże, newże, newże ne ljudy my?

Choczemo woli, kraszczoji doli.
Choczemo wilno rozwywaty swit.
Choczemo proswity, choczemo łetity,
Jak ptach, jak ptach, jak ptach w dałekyj swit.

Hej że, do boju, do boju, brattja, za wolju!
Z worohom ljutym czas robyty ład.
Wże rewut harmaty! Schamenysja, kate,
Widdaj, widdaj, widdaj Wkrajinu nam nazad!