Zażuryłys chłopci

Zażuryłys chłopci, jak teper prożyty:
Stołoczyły ordy nasze rannje żyto.

W nebi – czorni kruky, w poli – wowczi zhraji,
A w czużych kajdanach maty pomyraje.

Chto wrodywsja wilnym – ne bojitsja smerti,
Za kochanu zemlju ładen win pomerty.

Do katiw nenawyst – to najpersza zbroja,
Chto rabom ne schocze – stane szcze herojem.

U bojach żorstokych ran nichto ne liczyt,
Kożen z nas zahyne, jakszczo treba, tryczi.

Bez sztykiw moskowskych, bez drotiw berlinskych
Żytyme szczasływo narod ukrajinskyj.

Je w nas Batkiwszczyna, bude szcze Derżawa,
Sława Ukrajini i herojam sława!