Wowczenja

Pokładu ja swij sumniw w kołysku, na uzbiczczi szałenoho dnja
Ne dywysja na mene, jak w mysku, nepryruczene wowczenja
Za wikoneczkom misjac-lichtaryk wyhljadaje kohos u pitmi
Ja ne wynna, szczo czytała bukwaryk, koły ty narodywsja na swit

Pryspiw:
Wowczenja, wowczenja, ne karaj za niżnist i łasku
Wowczenja, wowczenja, ja potrapyła u twoju pastku

Ne zapaljuj hiłku jałynky, chaj protnetsja chwojeju nicz
Pociłunky twoji, mow sniżynky, zametut prirwu wsich protyricz

Pryspiw

Nicz. I znowu u ridkisnych snach ja hoduju horłyc z dołoni,
Ja zrywaju sucwittja noczej, twoji, mij anheł, ciłujuczy, skroni