Hej, na hori tam żenci żnut

Hej, na hori tam żenci żnut;
A popid horoju,
Popid zełenoju,
Kozaky idut.

Poperedu Doroszenko;
Wede swoje wijsko,
Wede zaporożske
Choroszeńko.

Po seredyni – pan chorunżyj;
Pid nym konyczeńko,
Pid nym woroneńkyj
Hraje dużyj.

A pozadu – Sahajdacznyj;
Szczo prominjaw żinku
Za tjutjun ta ljulku,
Neobacznyj.

– Hej, wernysja Sahajdacznyj,
Wozmy swoju żinku,
Widdaj tjutjun ljulku,
Neobacznyj.

– Meni z żinkow ne wozytsja;
A tjutjun i ljulka
Kozaku w dorozi
Znadobytsja.

Hej, chto w lisi, ozowysja;
Ta wykreszem ohnju,
Zakurymo ljulku,
Ne żurysja.