Jake to sonce zasijało

Jake to sonce zasijało
J dodało nam żyznennych sył?
Jake to wijsko w nas powstało,
Mow Zaporożci iz mohył?

Pryspiw:
Nasza Sicz, sławna Sicz na wes swit,
Wona dońka je Zaporoża!
Tam u nij hurtuwawsja wid lit
Naroda krasnyj cwit,
Nas ne pobore mic woroża,
Za namy wes narod stojit.

Kozackyj duch u nas panuje,
Pływe u nas kozacka krow,
Duszu zawzjattja nam hartuje
I do Ukrajiny ljubow.

Nasz kłycz to jednist i proswita
I swidomist widwicznych muk,
Ne szczezne nasze hore z swita,
Jak ne dołożym swojich ruk.

My znajemo swoji wsi syły,
Nas ne ljakaje ljutyj bij,
Borotys memo do mohyły
I wyzwołymo narid swij.

Pryjde pora, narodnyj kate,
Dobro zaharbane widdasz...
Ne znaje nasza Sicz prochaty!
Chto proty Siczy, – worih nasz.