Oj, mohyło zełeneńka, jaka ż ty sumneńka

Oj, mohyło zełeneńka, jaka ż ty sumneńka,
Nichto z tebe ne promowyt do moho serdeńka.

– Oj chto ż w tobi spoczywaje, zełena mohyło?
– Je tut strilci siczowiji, – z hrobu zahudiło.

– Oj ustańte, sławni strilci, Ukrajina tużyt,
Chodyt, bili ruczky łomyt, po czużyni błudyt.

Pryjde chwylja, szczo woskresne u odnij hodyni,
Żowto-synij stjah zasjaje po cilij Wkrajini.