A tam u temnim lisi sered pachuczych traw

A tam u temnim lisi sered pachuczych traw
Łeżyt striłec ranenyj, striłec Mykoła wpaw.

I z neho – krow czerwona, towarysz u jarmi,
I liky prykładajut, nenacze jomu w sni.

Oj słabsze, słabsze, słabsze kozacke serce b’je,
I znowu nicz mynaje, i znowu deń nastaje.

– Jakyj to sumnyj weczir, jakyj to sumnyj czas,
Dywitsja, jakas żinka biżyt wona do nas.

Prybihła do Mykoły i stycha howoryt:
– Oj, synu mij, Mykoło, a szczo tebe bołyt?

– Bołyt mene serdeńko szcze j prawaja ruka,
To mene poranyła kulja worożaja.

Oj tam u temnim lisi, de woron zakryczaw,
Ne buło tam nikoho, jak kozak umyraw.