Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Oj tam u polju na trawi zełenij,
Oj tam łeżyt striłec tjażeńko ranenyj.
A w prawu ruczeńku, a w liwu nożeńku,
Oj tam łeżyt striłec ranenyj tjażeńko.
Pryjszła do neho stara maty jeho,
Płacze, rydaje ta j żałuje jeho:
– Oj, synu mij, synu, to-s sja dowojowaw,
Szczo-s ruky i nohy da j sy ne żałowaw.
– Oj, maty, maty, ne stij koło mene,
Wozmy sy chustoczku, obitry krow z mene.
Pryjszła do neho sama myła jeho,
Płacze, rydaje ta j żałuje jeho.
Oj, myłyj mij, myłyj, to-s sja dowojowaw.
Szczo-s ruky i nohy da ty ne żałowaw.