Proszczawsja striłec, wid’jichaw do boju

Proszczawsja striłec, wid’jichaw do boju
Swij kraj boronyt wid worohiw,
Proszczawsja z matuseju duże staroju,
Prosyw dohljadaty jiji.

Za synom rydała stareńkaja maty,
Rydała cilisińkiji dny,
A w sadu pid wyszneju stycha chtos płakaw,
To płakała myła joho.

Kljałas, szczo bude jeho wirno ljubyty,
Nikoły ne zradyt jomu,
Aż poky ne wernetsja z wijny dodomu,
Załyszytsja wirna jomu.

Try roky mynaje, wijna sja ne kinczaje,
Nichto ne wertajetsja z wijny,
A maty na szljach wyhljadaty chodyła,
Czekała synoczka woseny.

Odna tilky myła radije szczasływa,
Ne żde kozaczeńka z wijny.
3 druhymy żartuje, wesiłlja hotuje,
Sydyt wyszywaje rusznyky.

Wertajutsja z wijny wsi łycari sławni,
Muzyka jim, hrajet łuna,
Wezut jich kariji koni do ridnoho domu,
Nazustricz jim kwity nesut.

Kozak pidjichaje do ridnoho domu,
Czomus ne wychodyt nichto,
Wsi wikna i dweri zabyti doszkamy,
Kruhom kropywoju zarosło.

"Umerła matusja i zradyła myła,
Za szczo ja swij kraj boronyw?
Za swij ridnyj kraj, za zradływu diwczynu,
Jak łew z worohamy ja sja byw".