Striłec wid’jiżdżaje wid ridnoji chaty

Striłec wid’jiżdżaje wid ridnoji chaty.
Swij kraj boronyt wid worohiw.
Proszczawsja z matuseju duże staroju,
Prosyw dohljadaty jiji.

A maty za synom płakała i rydała,
Płakała usi swoji dni
I płakaw chtos tycho u sadu pid wyszneju,
To płakała myła joho.

Kljałasja, szczo bude j’ho wirno ljubyty,
Ne zradyt, ne zradyt jeho.
Aż poky ne wernetsja iz wijny dodomu,
To bude czekaty joho.

Try roczky mynuło, wijna ne skinczyłas,
Nichto ne wertajetsja z wijny.
A maty na szljach wyhljadaty chodyła,
Czekała joho woseny.

Tilky odna myła weseła i szczasływa,
Ne żde kozaka iz wijny –
Z druhymy huljaje, wesiłlja sprawljaje,
Sydyt wyszywaje rusznyky.

Striłec powertaje do ridnoji chaty,
Czomus ne wychodyt nichto.
A wikna i dweri doszkamy zabyti,
Kruhom kropywoju porosło.